ശിവ താംഡവ സ്തോത്ര

മലയാളം ലിപിയിൽ (ലിപ്യന്തരണം)

ശിവ താംഡവ സ്തോത്ര
ജടാടവീഗലജ്ജല പ്രവാഹപാവിതസ്ഥലേ
ഗലേऽവലമ്ബ്യ ലമ്ബിതാം ഭുജംഗതുംഗമാലികാമ്‌। 
ഡമഡ്ഡമഡ്ഡമഡ്ഡമനിനാദവഡ്ഡമര്വയം
ചകാര ചംഡതാംഡവം തനോതു നഃ ശിവഃ ശിവമ ॥1॥
 
ജടാ കടാ ഹസംഭ്രമ ഭ്രമന്നിലിംപനിര്ഝരീ ।
വിലോലവീ ചിവല്ലരീ വിരാജമാനമൂര്ധനി ।
ധഗദ്ധഗദ്ധ ഗജ്ജ്വലല്ലലാട പട്ടപാവകേ
കിശോരചംദ്രശേഖരേ രതിഃ പ്രതിക്ഷണം മമം ॥2॥
ധരാ ധരേംദ്ര നംദിനീ വിലാസ ബംധുവംധുര-
സ്ഫുരദൃഗംത സംതതി പ്രമോദ മാനമാനസേ ।
കൃപാകടാ ക്ഷധാരണീ നിരുദ്ധദുര്ധരാപദി
കവചിദ്വിഗമ്ബരേ മനോ വിനോദമേതു വസ്തുനി ॥3॥
 
ജടാ ഭുജം ഗപിംഗല സ്ഫുരത്ഫണാമണിപ്രഭാ-
കദംബകുംകുമ ദ്രവപ്രലിപ്ത ദിഗ്വധൂമുഖേ ।
മദാംധ സിംധു രസ്ഫുരത്വഗുത്തരീയമേദുരേ
മനോ വിനോദദ്ഭുതം ബിംഭര്തു ഭൂതഭര്തരി ॥4॥
 
സഹസ്ര ലോചന പ്രഭൃത്യ ശേഷലേഖശേഖര-
പ്രസൂന ധൂലിധോരണീ വിധൂസരാംഘ്രിപീഠഭൂഃ ।
ഭുജംഗരാജ മാലയാ നിബദ്ധജാടജൂടകഃ
ശ്രിയേ ചിരായ ജായതാം ചകോര ബംധുശേഖരഃ ॥5॥
 
ലലാട ചത്വരജ്വലദ്ധനംജയസ്ഫുരിഗഭാ-
നിപീതപംചസായകം നിമന്നിലിംപനായമ്‌ ।
സുധാ മയുഖ ലേഖയാ വിരാജമാനശേഖരം
മഹാ കപാലി സംപദേ ശിരോജയാലമസ്തൂ നഃ ॥6॥
 
കരാല ഭാല പട്ടികാധഗദ്ധഗദ്ധഗജ്ജ്വല-
ദ്ധനംജയാ ധരീകൃതപ്രചംഡപംചസായകേ ।
ധരാധരേംദ്ര നംദിനീ കുചാഗ്രചിത്രപത്രക-
പ്രകല്പനൈകശില്പിനി ത്രിലോചനേ മതിര്മമ ॥7॥
 
നവീന മേഘ മംഡലീ നിരുദ്ധദുര്ധരസ്ഫുര-
ത്കുഹു നിശീഥിനീതമഃ പ്രബംധബംധുകംധരഃ ।
നിലിമ്പനിര്ഝരി ധരസ്തനോതു കൃത്തി സിംധുരഃ
കലാനിധാനബംധുരഃ ശ്രിയം ജഗംദ്ധുരംധരഃ ॥8॥ 
 
പ്രഫുല്ല നീല പംകജ പ്രപംചകാലിമച്ഛടാ-
വിഡംബി കംഠകംധ രാരുചി പ്രബംധകംധരമ്‌
സ്മരച്ഛിദം പുരച്ഛിംദ ഭവച്ഛിദം മഖച്ഛിദം
ഗജച്ഛിദാംധകച്ഛിദം തമംതകച്ഛിദം ഭജേ ॥9॥
 
അഗര്വസര്വമംഗലാ കലാകദമ്ബമംജരീ-
രസപ്രവാഹ മാധുരീ വിജൃംഭണാ മധുവ്രതമ്‌ ।
സ്മരാംതകം പുരാതകം ഭാവംതകം മഖാംതകം
ഗജാംതകാംധകാംതകം തമംതകാംതകം ഭജേ ॥10॥
 
ജയത്വദഭ്രവിഭ്രമ ഭ്രമദ്ഭുജംഗമസ്ഫുര-
ദ്ധഗദ്ധഗദ്വി നിര്ഗമത്കരാല ഭാല ഹവ്യവാട്-
ധിമിദ്ധിമിദ്ധിമി നന്മൃദംഗതുംഗമംഗല-
ധ്വനിക്രമപ്രവര്തിത പ്രചണ്ഡ താണ്ഡവഃ ശിവഃ ॥11॥
 
ദൃഷദ്വിചിത്രതല്പയോര്ഭുജംഗ മൌക്തികമസ്രജോ-
ര്ഗരിഷ്ഠരത്നലോഷ്ടയോഃ സുഹൃദ്വിപക്ഷപക്ഷയോഃ ।
തൃണാരവിംദചക്ഷുഷോഃ പ്രജാമഹീമഹേന്ദ്രയോഃ
സമം പ്രവര്തയന്മനഃ കദാ സദാശിവം ഭജേ ॥12॥
 
കദാ നിലിംപനിര്ഝരീ നികുജകോടരേ വസന്‌
വിമുക്തദുര്മതിഃ സദാ ശിരഃസ്ഥമംജലിം വഹന്‌।
വിമുക്തലോലലോചനോ ലലാമഭാലലഗ്നകഃ
ശിവേതി മംത്രമുച്ചരന്‌കദാ സുഖീ ഭവാമ്യഹമ്‌॥13॥
 
നിലിമ്പ നാഥനാഗരീ കദമ്ബ മൌലമല്ലികാ-
നിഗുമ്ഫനിര്ഭക്ഷരന്മ ധൂഷ്ണികാമനോഹരഃ ।
തനോതു നോ മനോമുദം വിനോദിനീംമഹനിശം
പരിശ്രയ പരം പദം തദംഗജത്വിഷാം ചയഃ ॥14॥
 
പ്രചണ്ഡ വാഡവാനല പ്രഭാശുഭപ്രചാരണീ
മഹാഷ്ടസിദ്ധികാമിനീ ജനാവഹൂത ജല്പനാ ।
വിമുക്ത വാമ ലോചനോ വിവാഹകാലികധ്വനിഃ
ശിവേതി മന്ത്രഭൂഷഗോ ജഗജ്ജയായ ജായതാമ്‌ ॥15॥
 
ഇമം ഹി നിത്യമേവ മുക്തമുക്തമോത്തമ സ്തവം
പഠന്സ്മരന്‌ ബ്രുവന്നരോ വിശുദ്ധമേതി സംതതമ്‌।
ഹരേ ഗുരൌ സുഭക്തിമാശു യാതി നാംയഥാ ഗതിം
വിമോഹനം ഹി ദേഹനാ തു ശംകരസ്യ ചിംതനമ ॥16॥
 
പൂജാऽവസാനസമയേ ദശവക്രത്രഗീതം
യഃ ശമ്ഭൂപൂജനമിദം പഠതി പ്രദോഷേ ।
തസ്യ സ്ഥിരാം രഥഗജേംദ്രതുരംഗയുക്താം
ലക്ഷ്മീ സദൈവ സുമുഖീം പ്രദദാതി ശമ്ഭുഃ ॥17॥
 
॥ ഇതി ശിവ താംഡവ സ്തോത്രം സംപൂര്ണമ്‌॥